ស្វែងរកតាមប្រភេទឯកសារ
ស្វែងរកតាមប្រភេទដំណាំ
អត្ថបទថ្មីៗ
ចំនួនភ្ញៀវចូលទស្សនា
        
ថ្ងៃនេះ
ថ្ងៃម្សិលមិញ
សប្តាហ៍នេះ
សប្តាហ័មុន
ខែនេះ
ខែមុន
ពាក្យគន្លឺះ  

ស្វែងរក
ស្វែងរកលំអិត
សៀវភៅនិងអត្ថបទបោះពុម្ពដោយកាឌី


ចំណងជើង:
ខា១៤
បរិយាយ:

ពូជស្រូវ “ខា១៤” ជាពូជស្រូវស្រាលដែលបានធ្វើការបញ្ចេញ និងផ្សព្វផ្សាយជូនកសិករ
ប្រើប្រាស់ដោយ វិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវ និងអភិវឌ្ឍន៏កសិកម្មកម្ពុជា នៃក្រសួងកសិកម្ម
រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទនាដើមឆ្នាំ២០១៥។  បច្ចុប្បន្ន ពូជស្រូវ
ខា១៤ បាននឹងកំពុង
ផ្សព្វផ្សាយនៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ដោយពូជស្រូវនេះ
មានអាយុកាលខ្លី
ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ គុណភាពអង្ករល្អ  ថ្លា  វែងស្រលូន និងបាយទន់ឆ្ងាញ់ពិសារទៀតផង។

keyword:
N/A

ពូជស្រូវ “ខា១៤” ជាពូជស្រូវស្រាលដែលបានធ្វើការបញ្ចេញ និងផ្សព្វផ្សាយជូនកសិករ
ប្រើប្រាស់ដោយ វិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវ និងអភិវឌ្ឍន៏កសិកម្មកម្ពុជា នៃក្រសួងកសិកម្ម
រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទនាដើមឆ្នាំ២០១៥។  បច្ចុប្បន្ន ពូជស្រូវ
ខា១៤ បាននឹងកំពុង
ផ្សព្វផ្សាយនៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ដោយពូជស្រូវនេះ
មានអាយុកាលខ្លី
ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ គុណភាពអង្ករល្អ  ថ្លា  វែងស្រលូន និងបាយទន់ឆ្ងាញ់ពិសារទៀតផង។



ចំណងជើង:
របាយការណ៍សង្ខេបប្រចាំឆ្នាំ២០១៤-២០១៥
បរិយាយ:

keyword:
N/A



ចំណងជើង:
របាយការណ៍ប្រចាំឆ្នាំ ២០១៤
បរិយាយ:

keyword:
N/A



ចំណងជើង:
របាយការណ៍សង្ខេបសមិទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវនិងអភិវឌ្ឍន៍បច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មឆ្នាំ២០១៨ និងទិសដៅសម្រាប់ឆ្នាំ២០១៩
បរិយាយ:
 
keyword:
N/A
 


ចំណងជើង:
របាយការណ៍ប្រចាំឆ្នាំ ២០១៥
បរិយាយ:

keyword:
N/A



ចំណងជើង:
ខ្យងពណ៌មាសឬខ្យងស៊ីស្រូវនិងវិធានការកម្ចាត់
បរិយាយ:

ខ្យងពណ៌មាស(Pomacea sp.) មានប្រភពដើមមក​ពីអាមេរិកខាងត្បូងហើ​យត្រូវបាន​នាំចូលមកក្នុងតំប​ន់អា​ស៊ីដំបូ​ងគេនៅ​តៃវ៉ាន់ក្នុ​ងឆ្នាំ១៩​៧៩-១៩៨០។ ខ្យងពណ៌មាស​ចាប់​មានវត្ដមាននៅ​ក្នុងប្រទេស​កម្ពុជា​យើង​ក្នុង​ឆ្នាំ១៩​៩២ តាម​រយៈនិវត្តជន​ពីជំរុំតាមព្រំ​ដែ​​ន​ខ្មែរ ថៃ។  ក្នុង​ឆ្នាំ១​៩​៩៥​ ​មាន​​ការចិញ្ចឹម​និងលក់​ខ្យងពណ៌មា​សនេះនៅភ្នំពេ​ញ​ និងឃើញវ​ត្តមានរបស់វានៅ​ក្នុងខេត្តយ៉ាង​តិចចំនួន​៩ គឺខេត្ត​សៀមរាប ពោធិសាត់​ កំពង់ឆ្នាំង​ កំពង់ស្ពឺ ​កំពង់ចាម​ កណ្តាល​ តាកែវ​ ព្រៃវែងនិងស្វាយរៀង។ បច្ចុប្បន្ន  ខ្យងពណ៌មាសមា​នវត្តមាន​នៅក្នុងស្រែស្ទើរគ្រប់រា​ជធានី ខេត្តទាំងអស់នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា។

keyword:
N/A

ខ្យងពណ៌មាស(Pomacea sp.) មានប្រភពដើមមក​ពីអាមេរិកខាងត្បូងហើ​យត្រូវបាន​នាំចូលមកក្នុងតំប​ន់អា​ស៊ីដំបូ​ងគេនៅ​តៃវ៉ាន់ក្នុ​ងឆ្នាំ១៩​៧៩-១៩៨០។ ខ្យងពណ៌មាស​ចាប់​មានវត្ដមាននៅ​ក្នុងប្រទេស​កម្ពុជា​យើង​ក្នុង​ឆ្នាំ១៩​៩២ តាម​រយៈនិវត្តជន​ពីជំរុំតាមព្រំ​ដែ​​ន​ខ្មែរ ថៃ។  ក្នុង​ឆ្នាំ១​៩​៩៥​ ​មាន​​ការចិញ្ចឹម​និងលក់​ខ្យងពណ៌មា​សនេះនៅភ្នំពេ​ញ​ និងឃើញវ​ត្តមានរបស់វានៅ​ក្នុងខេត្តយ៉ាង​តិចចំនួន​៩ គឺខេត្ត​សៀមរាប ពោធិសាត់​ កំពង់ឆ្នាំង​ កំពង់ស្ពឺ ​កំពង់ចាម​ កណ្តាល​ តាកែវ​ ព្រៃវែងនិងស្វាយរៀង។ បច្ចុប្បន្ន  ខ្យងពណ៌មាសមា​នវត្តមាន​នៅក្នុងស្រែស្ទើរគ្រប់រា​ជធានី ខេត្តទាំងអស់នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា។



ចំណងជើង:
ដំណាំស្រូវនៅប្រទេសកម្ពុជា
បរិយាយ:
សៀវភៅស្ដីពីដំណាំស្រូវនៅកម្ពុជា ត្រូវបានរៀបចំ ចងក្រង និងសម្រេចឱ្យប្រសូត្រចេញជារូបរាងឡើង
ពីស្នាដៃអ្នកស្រាវជ្រាវខ្មែរសុទ្ធសាធ។ទាំងនេះគឺជាសមិទ្ធិផលនៃការខំប្រឹងប្រែងប្រកបដោយការប្តេជ្ញា
ចិត្ដខ្ពស់ ពោរពេញទៅដោយឆន្ទះស្នេហាជាតិ ស្មារតីទទួលខុសត្រូវ និងប្រកប ដោយការយល់ឃើញ
យ៉ាងត្រឹមត្រូវ នូវសារសំខាន់ដែលចាំបាច់ឱ្យមានឯកសារស្ដីអំពីដំណាំស្រូវ ជាខេមរភាសា  ដោយអ្នក
ស្រាវជ្រាវនៃវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវ និងអភិវឌ្ឍន៍កសិកម្មកម្ពុជា   សម្រាប់បំពេញនូវភាព ស្រេកឃ្លានចំ
ណេះដឹងរបស់កូនខ្មែរទូទៅ។ដើម្បីសម្រួលដល់ការសិក្សា និងការចាប់យកឱ្យបានជាអតិបរិមានូវខ្លឹម
សារអត្ថបទដែលមានអ្នកនិពន្ធបាន ចែកសៀវភៅ *ដំណាំស្រូវនៅកម្ពុជា*  នេះជា ១២ជំពូកគឺ
-    ជំពូកទី ១        ប្រវត្ដិនៃវប្បកម្មដំណាំស្រូវនៅកម្ពុជា
-    ជំពូកទី ២        បរិស្ថាននៃដំណាំស្រូវ
-    ជំពូកទី ៣        លក្ខណៈរូបសាស្ដ្រនៃដំណាំស្រូវ
-    ជំពូកទី ៤        សរីរៈសាស្ដ្រនៃដំណាំស្រូវ
-    ជំពូកទី ៥        ពន្ធុវិទ្យា និង បសិដ្ឋកម្មពូជ
-    ជំពូកទី ៦        ប្រពន្ធ័ក្សេត្របរិស្ថាន និងវប្បកម្មដំណាំស្រូវនៅកម្ពុជា
-    ជំពូកទី ៧        ប្រពន្ធ័កសិកម្មដែលមានដំណាំស្រូវជាមូលដ្ឋាន
-    ជំពូកទី ៨        ដី និងការគ្រប់គ្រងសារធាតុចិញ្ចឹមសម្រាប់ដំណាំស្រូវ
-    ជំពូកទី ៩        កត្ដាចង្រៃ និងការគ្រប់គ្រង
-    ជំពូកទី ១០     ការប្រមូលផល និងទុកដាក់
-    ជំពូកទី ១១     សេដ្ឋកិច្ច និងទីផ្សារ
-    ជំពូកទី ១២     អត្ថប្រយោជន៍នៃដំណាំស្រូវ

keyword:
N/A
សៀវភៅស្ដីពីដំណាំស្រូវនៅកម្ពុជា ត្រូវបានរៀបចំ ចងក្រង និងសម្រេចឱ្យប្រសូត្រចេញជារូបរាងឡើង
ពីស្នាដៃអ្នកស្រាវជ្រាវខ្មែរសុទ្ធសាធ។ទាំងនេះគឺជាសមិទ្ធិផលនៃការខំប្រឹងប្រែងប្រកបដោយការប្តេជ្ញា
ចិត្ដខ្ពស់ ពោរពេញទៅដោយឆន្ទះស្នេហាជាតិ ស្មារតីទទួលខុសត្រូវ និងប្រកប ដោយការយល់ឃើញ
យ៉ាងត្រឹមត្រូវ នូវសារសំខាន់ដែលចាំបាច់ឱ្យមានឯកសារស្ដីអំពីដំណាំស្រូវ ជាខេមរភាសា  ដោយអ្នក
ស្រាវជ្រាវនៃវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវ និងអភិវឌ្ឍន៍កសិកម្មកម្ពុជា   សម្រាប់បំពេញនូវភាព ស្រេកឃ្លានចំ
ណេះដឹងរបស់កូនខ្មែរទូទៅ។ដើម្បីសម្រួលដល់ការសិក្សា និងការចាប់យកឱ្យបានជាអតិបរិមានូវខ្លឹម
សារអត្ថបទដែលមានអ្នកនិពន្ធបាន ចែកសៀវភៅ *ដំណាំស្រូវនៅកម្ពុជា*  នេះជា ១២ជំពូកគឺ
-    ជំពូកទី ១        ប្រវត្ដិនៃវប្បកម្មដំណាំស្រូវនៅកម្ពុជា
-    ជំពូកទី ២        បរិស្ថាននៃដំណាំស្រូវ
-    ជំពូកទី ៣        លក្ខណៈរូបសាស្ដ្រនៃដំណាំស្រូវ
-    ជំពូកទី ៤        សរីរៈសាស្ដ្រនៃដំណាំស្រូវ
-    ជំពូកទី ៥        ពន្ធុវិទ្យា និង បសិដ្ឋកម្មពូជ
-    ជំពូកទី ៦        ប្រពន្ធ័ក្សេត្របរិស្ថាន និងវប្បកម្មដំណាំស្រូវនៅកម្ពុជា
-    ជំពូកទី ៧        ប្រពន្ធ័កសិកម្មដែលមានដំណាំស្រូវជាមូលដ្ឋាន
-    ជំពូកទី ៨        ដី និងការគ្រប់គ្រងសារធាតុចិញ្ចឹមសម្រាប់ដំណាំស្រូវ
-    ជំពូកទី ៩        កត្ដាចង្រៃ និងការគ្រប់គ្រង
-    ជំពូកទី ១០     ការប្រមូលផល និងទុកដាក់
-    ជំពូកទី ១១     សេដ្ឋកិច្ច និងទីផ្សារ
-    ជំពូកទី ១២     អត្ថប្រយោជន៍នៃដំណាំស្រូវ



ចំណងជើង:
Techniques and Tools to Promote Investment in Agriculture
បរិយាយ:
  Agricultural growth is at least twice as effective in lifting people out of poverty and hunger as growth from other sectors. In fact, many countries that have consistently invested in agriculture have made great strides in halving the proportion of hungry people, the target set by the first Millennium Development Goal.
keyword:
N/A
  Agricultural growth is at least twice as effective in lifting people out of poverty and hunger as growth from other sectors. In fact, many countries that have consistently invested in agriculture have made great strides in halving the proportion of hungry people, the target set by the first Millennium Development Goal.
ចំណងជើង:
INFLUENCE OF TEMPERATURE AND HUMIDITY REGIMES ON THE DEVELOPMENTAL STAGES OF GREEN VEGETABLE BUG, NEZARA VIRIDULA (L.) (HEMIPTERA: PENTATOMIDAE) FROM INLAND AND COASTAL POPULATIONS IN AUSTRALIA, by Pol Chanthy , Robert J. Martin , Robin V. Gunning and Nigel R. Andrew. GEN. APPL. ENT. VOL 43, 2015
បរិយាយ:

Summary
Laboratory studies were conducted to assess impacts of temperature and humidity regimes on the development of Nezara​ viridula (L.) (Hemiptera: Pentatomidae) from inland and coastal populations in NSW, Australia. Four temperature regimes, 25±2ºC, 30±2ºC, 33±2ºC, and 36±2ºC and two humidity regimes, 40±10% and 80±10% RH were applied in the experiment with a constant photoperiod of 14:10 h (L:D). The developmental time of the nymphal stage of N. viridula significantly decreased with increasing temperature. Percentage nymphal survival significantly decreased with increasing temperature or high humidity (80% RH) regimes. Longevity of N. viridula adults declined with increasing temperature or high humidity regimes and femalelongevity was longer than males. High temperatures (30, 33 and 36ºC) or high humidity significantly reduced reproductive performance and capacity of N. viridula compared to low temperature (25ºC) or low humidity (40% RH). However, high humidity significantly increased egg hatchability of N. viridula compared with a low humidity regime. Interactions of temperature and humidity regimes significantly changed incubation period, adult longevity, mating frequency, pre-mating period, egg-mass size and egg hatchability of N. viridula. Interactions of population location (coastal or inland), temperature andhumidity regimes significantly changed incubation period and pre-oviposition period of N. viridula. Temperature and humidity are important environmental factors for the development and reproduction of N. viridula. Higher temperatures shorten the length of nymphal duration, but reduce nymphal survival. The optimum temperature for the development and reproduction of N.viridula was 25ºC with 40 ± 10% RH. No differences in nymphal duration, nymphal survival, adult longevity or reproduction performance between inland and coastal N. viridula populations were found under different climate conditions. We show the importance of assessing all life-stages in the response to varying temperature and humidity regimes, especially in terms of assessing responses to climate change.

Full article

keyword:
Pentatomidae; climate change; nymph, adult; life history;!insect; agriculture.

Summary
Laboratory studies were conducted to assess impacts of temperature and humidity regimes on the development of Nezara​ viridula (L.) (Hemiptera: Pentatomidae) from inland and coastal populations in NSW, Australia. Four temperature regimes, 25±2ºC, 30±2ºC, 33±2ºC, and 36±2ºC and two humidity regimes, 40±10% and 80±10% RH were applied in the experiment with a constant photoperiod of 14:10 h (L:D). The developmental time of the nymphal stage of N. viridula significantly decreased with increasing temperature. Percentage nymphal survival significantly decreased with increasing temperature or high humidity (80% RH) regimes. Longevity of N. viridula adults declined with increasing temperature or high humidity regimes and femalelongevity was longer than males. High temperatures (30, 33 and 36ºC) or high humidity significantly reduced reproductive performance and capacity of N. viridula compared to low temperature (25ºC) or low humidity (40% RH). However, high humidity significantly increased egg hatchability of N. viridula compared with a low humidity regime. Interactions of temperature and humidity regimes significantly changed incubation period, adult longevity, mating frequency, pre-mating period, egg-mass size and egg hatchability of N. viridula. Interactions of population location (coastal or inland), temperature andhumidity regimes significantly changed incubation period and pre-oviposition period of N. viridula. Temperature and humidity are important environmental factors for the development and reproduction of N. viridula. Higher temperatures shorten the length of nymphal duration, but reduce nymphal survival. The optimum temperature for the development and reproduction of N.viridula was 25ºC with 40 ± 10% RH. No differences in nymphal duration, nymphal survival, adult longevity or reproduction performance between inland and coastal N. viridula populations were found under different climate conditions. We show the importance of assessing all life-stages in the response to varying temperature and humidity regimes, especially in terms of assessing responses to climate change.

Full article

ចំណងជើង:
Assessing rice productivity and adaptation strategies for Southeast Asia under climate change through multi-scale crop modeling, by Jong Ahn Chun, Sanai Li, Qingguo Wang, Woo-Seop Lee, Eun-Jeong Lee, Nina Horstmann, Hojeong Park, Touch Veasna, Lim Vanndy, Khok Pros, Seng Vang, J.A. Chun et al. / Agricultural Systems 143 (2016) 14–21
បរិយាយ:

Abstract
Rice (Oryza sativa L.) is one of the most important staple food crops in Southeast Asia, a region that is also partic- ularly vulnerable to climate change. We introduced a multi-scale crop modeling approach to assess the impacts of climate change on future rice yields in Southeast Asia. National- and farmer-level adaptation strategies may be developed by combining the advantages from regional- and field-scale crop models. Climate variables collected from the COordinated Regional climate Downscaling EXperiment (CORDEX)-East Asia were used as inputs to run the GLAM-Rice and CERES-Rice crop models. Simulations produced by the GLAM-Rice model identified Cambodia as the country in Southeast Asia where the reduction in rice yields under climate change will be the largest (a decrease of approximately 45% in the 2080s under RCP 8.5, relative to the baseline period 1991– 2000) without adequate adaptation. The results of the model simulations considering the CO2 fertilization effect showed that improved irrigation will largely increase rice yields (up to 8.2–42.7%, with the greatest increases in yields in Cambodia and Thailand) in the 2080s under RCP 8.5 compared to a scenario without irrigation. In addi- tion, the grid cell that will benefit the most (12.6 °N and 103.8 °E) was identified through further investigation of the spatial distribution of the effects of irrigation for Cambodia. For this grid cell, the CERES-Rice model was used to develop the best combination of adaptation measures. The results show that while a doubled application rate of nitrogen fertilizer (100 kg N ha−1 ) will increase rice yields by 3.9% in the 2080s under the RCP 4.5 scenario for the Sen Pidao cultivar, a decrease in rice yield was projected for the Phka Rumduol cultivar under RCP 4.5. For both cultivars, the results show that additional adaptation strategies besides the 100 kg N ha−1 fertilizer applica- tion rate and planting adjustment should be applied in order to offset all of the negative projected impacts of cli- mate change on rice yields in the 2080s under RCP 8.5. It is concluded that this study can be useful to enhance food security in Southeast Asia by providing informed recommendations for efficacious adaptation strategies.

Full article
 
keyword:
GLAM-Rice, CERES-Rice, Multi-scale crop modeling, Rice yield, Food security

Abstract
Rice (Oryza sativa L.) is one of the most important staple food crops in Southeast Asia, a region that is also partic- ularly vulnerable to climate change. We introduced a multi-scale crop modeling approach to assess the impacts of climate change on future rice yields in Southeast Asia. National- and farmer-level adaptation strategies may be developed by combining the advantages from regional- and field-scale crop models. Climate variables collected from the COordinated Regional climate Downscaling EXperiment (CORDEX)-East Asia were used as inputs to run the GLAM-Rice and CERES-Rice crop models. Simulations produced by the GLAM-Rice model identified Cambodia as the country in Southeast Asia where the reduction in rice yields under climate change will be the largest (a decrease of approximately 45% in the 2080s under RCP 8.5, relative to the baseline period 1991– 2000) without adequate adaptation. The results of the model simulations considering the CO2 fertilization effect showed that improved irrigation will largely increase rice yields (up to 8.2–42.7%, with the greatest increases in yields in Cambodia and Thailand) in the 2080s under RCP 8.5 compared to a scenario without irrigation. In addi- tion, the grid cell that will benefit the most (12.6 °N and 103.8 °E) was identified through further investigation of the spatial distribution of the effects of irrigation for Cambodia. For this grid cell, the CERES-Rice model was used to develop the best combination of adaptation measures. The results show that while a doubled application rate of nitrogen fertilizer (100 kg N ha−1 ) will increase rice yields by 3.9% in the 2080s under the RCP 4.5 scenario for the Sen Pidao cultivar, a decrease in rice yield was projected for the Phka Rumduol cultivar under RCP 4.5. For both cultivars, the results show that additional adaptation strategies besides the 100 kg N ha−1 fertilizer applica- tion rate and planting adjustment should be applied in order to offset all of the negative projected impacts of cli- mate change on rice yields in the 2080s under RCP 8.5. It is concluded that this study can be useful to enhance food security in Southeast Asia by providing informed recommendations for efficacious adaptation strategies.

Full article
 
Copyrights © 2020 by CARDI - CARDI . All rights reserved.